Skip to main content

ֆիլմ, որը մեծացավ ինձ հետ

    Բոլորիս կյանքում կա մի բան, որը մեզ մեր մանկության մասինա հիշեցնում: Իմ պարագայում էդ մի բանը  <Harry Potter> ֆիլմնա:


Մեկ-մեկ մտածում եմ՝ ես եմ  ֆիլմի հետ մեծացել, թե ֆիլմնա իմ հետ մեծացել:  Կարծում եմ երկուսը միաժամանակ:  Մինչև հիմա էլ շատ եմ սիրում ու նայում ես կինոն:  Որ փոքր էի միշտ ուզում էի կախարդական փայտիկ ունենայի, կախարդական խոսքեր սովորեի, կվիդիչ խաղայի ու Հոգվարդս գնայի:  Դե հիմա արդեն հասկանում եմ, որ չեմ կարա փայտիկ ունենամ ու կվիդիչ խաղամ, բայց դեռ ուզում եմ Հոգվարդս գնամ:
Իհարկե, հիմա են տեսքով չի լինի, ինչ ֆիլմում, բայց ամեն դեպքում հետաքրքիր կլիներ տեսնել, այն <կախարդական դպրոցը>,  որտեղ իմ սիրած հերոսները սովորու էին: Հավես կլինի քայլել դասասենյակներ տանող աստիճաններով, դե պատերին էլ, բնականաբար, շարժական նկարներ կլինեն:   Կուզեր տեսնել նկարականման հրապարակը, կվիդիչի դաշտը ու անպայման Հագրիդի տնակը:
 Էդքան էլ շատ բան չեմ ուզում չէ, բայց...
Ասում են, եթե մի բան շատ ես ուզում, անպայման իրականանումա: Ես ուզում եմ հավատալ էս խոսքերին:   Ով գիտի, մեկ էլ տեսար մի օր գնացի Հոգվարդս:

Ցավոք էլ այտղեղ չեն լինի Հարին, Ռոնը, Հերմեոնան, Հագրիդը, Մալֆոյը, ում ես շատ եմ սիրում, բայց կլինի միջավայրը, իսկ քանի որ ֆիլմի 7 մասերն էլ անգիր գիտեմ, դժվար չի լինի մտովի վերականգնել պատկերը ...

Comments

  1. Vard es el uzumm,,, vor gnas indz el kasess eli:))))

    ReplyDelete
  2. Anpayman, ches moracel che, vor menq London piti gnanq, dzeri het el Hogvardz kaycelenq :)

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Sherlockamania

Էս երկու օրը ոչ մի բան չեմ կարում անեմ, ոչ դաս անելսա գալիս, ոչ էլ...  միակ բանը, որ անում եմ Շեռլոկ նայելնա,,, Добавьте подпись Սենց ա, էսա քննությունները սկսում են ու փոխանակ գրակից ցանկը կարդալու ամեն ինչ մի կողմ եմ դնում ու կարդում եմ Կոնան Դոյլ կամ էլ նայում եմ Sherlock BBC :)))

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ /մաս 1/

Ինձ թվումա, <Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ> շարքը մարդու հասուն տարիքում դեպի իր ապրած կյանքն ուղղված հայացքնա: Շարքը Չապլինի կյանքի սկզբունքներն են: Շատերը համարում են, որ հենց Չապլիննա շարքի հեղինակը, բայց կա նաև հավանականություն, որ շարքը իրականում պատկանումա Կիմ և Էլիսոն Մաքմիլաններին: Էս դեպքում կարծում եմ, էդքան էլ կարևոր չի, թե ումա պատկանում շարքը, կարևորն ենա, որ երբ կարդում ես, հետո մի հատ էլ ես կարդում ու եթե հասկանում ես, թե շատ պարզ ու հասարակ ինչ խորը միտքա ընդեղ արտահայտված, հետո անընդհատ կկարդաս ու կկարդաս: Ուտոպիստականա թվում գրածս, բայց շատ կուզեի, որ մարդիկ կարդան, հասկանան ու ապրեն մի քիչ սենց սկզբունքներով, կամ գոնե ընտրեն դրանց մեջից են, ինչն իրենցա հոգեհարազատ: Չգիտեմ` իչքանով եմ կարողացել լավ թարգմանել, բայց փորձել եմ. Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ, Ես հասկացա, որ տխրությունն ու վիշտը Պարզապես նախազգուշացումներ են այն մասին, Որ ես ապրում եմ իմ սեփական էությանը հակառակ, Այսօր ես գիտեմ, ինչպես անվանել դա. Դա կոչվում է ԼԻՆԵԼ ԱՅՆ, ԻՆՉ ԿԱՍ ...

Չապլինի նամակը դստերը

Դստրիկս ,   Հիմա գիշեր է : Ծննդյան գիշեր :   Իմ փոքրիկ ամրոցի բոլոր անզեն   պահապանները քնել են : Քնած են և   եղբայրդ ու քույրդ : Նույնիսկ մայրդ արդեն քնել է : Ես քիչ մնաց արթնացնեի այդ նիրհող թռչնակներին ` մինչև   կհասնե ի իմ այս աղոտ լուսավորված սենյակը :   Ինչքան հեռու եմ քեզանից , բայց թող կուրանան աչքերս , թե քո պատկերը , թեկուզ մի ակնթարթ , հեռանում է աչքիս առաջից : Նա այնտեղ է , իմ սեղանին , այստեղ ` սրտիս մեջ : Այդտեղ , հեքիաթային Փարիզում , դու պարում ես փառահեղ թատրոնի բեմահարթակի վրա , Ելիսեյան դաշտերում : Ես դա լավ գիտեմ , և ինձ թվում է , գիշերվա այս լռության մեջ լսում եմ քո քայլերը , տեսնում եմ քո աչքերը , որ փայլում են ինչպես աստղերը ձմեռային գիշերում : Ես լսել եմ , որ դու այդ տոնական ու   շողշողուն   ներկայացման մեջ կատարում ես դերը պարսկական գեղեցկուհու , որը գերված է թաթարական խանից : Գեղեցկուհի՛ եղիր և պարիր , ա՛ստղ եղիր և փայ...