Skip to main content

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ /մաս 2/




Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ,
Ես դադարեցի սեփական ժամանակս գողանալ
Եվ ապագայի մեծ ծրագրերի մասին երազել:
Այսօր ես անում եմ միայն այն,
Ինչն ինձ երջանկություն է պարգևում:
Ինձ երջանկացնում է այն, որ ես սիրում եմ
Եվ այն ինչը ստիպում է սրտիս ժպտալ:
Ես այդ ամենն անում եմ , իմ սեփական ռիթմի մեջ այնպես, ինչպես ուզում եմ:
Այսօր ես դա կոչում եմ
ՀԱՍՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ

Երբ ես ինքս ինձ սիրեցի
Ես ազատվեցի այն ամենից,
Ինչը վտանգում է առողջությունս.
Ուտեստներից, մարդկանցից, ապրանքներից և իրավիճակներից:
Այն ամենից, ինչն ինձ ներքև էր տանում և շեղում սեփական ճանապարհիցս:
Այսօր ես դա կոչում եմ
ՍԵՐ ՍԵՓԱԿԱՆ ԱՆՁԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ

 Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ,
Ես դադարեցի մշտապես ճիշտ լինելուց,
Եվ հենց այդ ժամանակ էլ սկսեցի ավելի ու ավելի քիչ սխալվել,
Այսօր ես դա կոչում եմ
ՀԱՄԵՍՏՈՒԹՅՈՒՆ

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ,
Ես դադարեցի ապրել անցյալով և անհանգստանալ ապագայի համար:
Այսօր ես ապրում եմ միայն ներկայով և դա կոչում եմ
ԲԱՎԱՐԱՐՎԱԾՈՒԹՅՈՒՆ

 Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ,
Ես հասկացա, որ իմ խելքն ինձ կարող է խանգարել,
Որ դրա պատճառով կարելի է անգամ հիվանդանալ:
Բայց երբ ես կարողացա այն կապել սրտիս հետ,
Այն միանգամից դարձավ իմ անգին դաշնակիցը:
Այսօր ես կապը կոչում եմ   
ՍՐՏԻ ԻՄԱՍՏՈՒԹՅՈՒՆ

Մենք էլ չպետք է վախենանք վեճերից,
Առերեսումներից ու խնդիրներից ինքներս մեզ և ուրիշների հետ:
Աստղերն անգամ բախվում են և այդ բաղումներից ծնվում են նոր աշխարհներ:
Այսօր ես գիտեմ, որ դա կոչվում է
ԿՅԱՆՔ


Comments

Popular posts from this blog

Sherlockamania

Էս երկու օրը ոչ մի բան չեմ կարում անեմ, ոչ դաս անելսա գալիս, ոչ էլ...  միակ բանը, որ անում եմ Շեռլոկ նայելնա,,, Добавьте подпись Սենց ա, էսա քննությունները սկսում են ու փոխանակ գրակից ցանկը կարդալու ամեն ինչ մի կողմ եմ դնում ու կարդում եմ Կոնան Դոյլ կամ էլ նայում եմ Sherlock BBC :)))

Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ /մաս 1/

Ինձ թվումա, <Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ> շարքը մարդու հասուն տարիքում դեպի իր ապրած կյանքն ուղղված հայացքնա: Շարքը Չապլինի կյանքի սկզբունքներն են: Շատերը համարում են, որ հենց Չապլիննա շարքի հեղինակը, բայց կա նաև հավանականություն, որ շարքը իրականում պատկանումա Կիմ և Էլիսոն Մաքմիլաններին: Էս դեպքում կարծում եմ, էդքան էլ կարևոր չի, թե ումա պատկանում շարքը, կարևորն ենա, որ երբ կարդում ես, հետո մի հատ էլ ես կարդում ու եթե հասկանում ես, թե շատ պարզ ու հասարակ ինչ խորը միտքա ընդեղ արտահայտված, հետո անընդհատ կկարդաս ու կկարդաս: Ուտոպիստականա թվում գրածս, բայց շատ կուզեի, որ մարդիկ կարդան, հասկանան ու ապրեն մի քիչ սենց սկզբունքներով, կամ գոնե ընտրեն դրանց մեջից են, ինչն իրենցա հոգեհարազատ: Չգիտեմ` իչքանով եմ կարողացել լավ թարգմանել, բայց փորձել եմ. Երբ ես սիրեցի ինքս ինձ, Ես հասկացա, որ տխրությունն ու վիշտը Պարզապես նախազգուշացումներ են այն մասին, Որ ես ապրում եմ իմ սեփական էությանը հակառակ, Այսօր ես գիտեմ, ինչպես անվանել դա. Դա կոչվում է ԼԻՆԵԼ ԱՅՆ, ԻՆՉ ԿԱՍ ...

Չապլինի նամակը դստերը

Դստրիկս ,   Հիմա գիշեր է : Ծննդյան գիշեր :   Իմ փոքրիկ ամրոցի բոլոր անզեն   պահապանները քնել են : Քնած են և   եղբայրդ ու քույրդ : Նույնիսկ մայրդ արդեն քնել է : Ես քիչ մնաց արթնացնեի այդ նիրհող թռչնակներին ` մինչև   կհասնե ի իմ այս աղոտ լուսավորված սենյակը :   Ինչքան հեռու եմ քեզանից , բայց թող կուրանան աչքերս , թե քո պատկերը , թեկուզ մի ակնթարթ , հեռանում է աչքիս առաջից : Նա այնտեղ է , իմ սեղանին , այստեղ ` սրտիս մեջ : Այդտեղ , հեքիաթային Փարիզում , դու պարում ես փառահեղ թատրոնի բեմահարթակի վրա , Ելիսեյան դաշտերում : Ես դա լավ գիտեմ , և ինձ թվում է , գիշերվա այս լռության մեջ լսում եմ քո քայլերը , տեսնում եմ քո աչքերը , որ փայլում են ինչպես աստղերը ձմեռային գիշերում : Ես լսել եմ , որ դու այդ տոնական ու   շողշողուն   ներկայացման մեջ կատարում ես դերը պարսկական գեղեցկուհու , որը գերված է թաթարական խանից : Գեղեցկուհի՛ եղիր և պարիր , ա՛ստղ եղիր և փայ...